Παίρνεις το φλιτζάνι, το γεμίζεις νερό, πρέπει να είσαι προσεκτικός όταν πρόκειται για την προετοιμασία ελληνικού καφέ, με κάποιο λάθος στις αναλογίες θα είναι σίγουρα αποτυχία. Ανοίγεις το βάζο με τη ζάχαρη, μετράς το ένα τρίτο από ένα κουταλάκι, το ζυγιάζεις με το μάτι, αμφιβάλλεις για ένα δευτερόλεπτο, είναι εντάξει. Έπειτα, το σημαντικότερο, ο καφές, μια φουσκωτή κουταλιά, τη γεμίζεις με μία γρήγορη μονοκόμματη κίνηση, δεν έχεις δεύτερες σκέψεις, είσαι πιο σίγουρος, αποζητάς τη γεμάτη, μεστή γεύση. Ανάβεις το γκαζάκι κι ανακατεύεις. Είναι κρίμα που οι καινούργιες κουζίνες δεν έχουν μάτι για τον ελληνικό καφέ, θυμάσαι τη γιαγιά σου που σε έμαθε να πίνεις καφέ, κρυφά, γύρω στα δώδεκα, το δικό σας μυστικό. Δεν τις πρόλαβε τις νέες κουζίνες η γιαγιά, δεν πρόλαβε ούτε τους υπολογιστές, ούτε τις τηλεοράσεις πλάσμα. Πέθανε ένα πρωί όσο ήσουν στο σχολείο, δέκα χρόνια πριν χαλάσει η κουζίνα, είκοσι πριν τον υπολογιστή, τριάντα πριν τη σmart tv που έχουν τώρα όλα τα εγγόνια της. Νέα μέθοδος να μετράμε τα χρόνια, γελάς, ναι, από τις συσκευές, πότε τις αγοράσαμε, πότε τις πετάξαμε, όλα φθαρτά, και μείς φθαρτοί. Η δικιά μας φθορά έρχεται υπόγεια, τρυπώνει κάτω από τα σκεπάσματα, την ώρα που κλείνεις τα μάτια και σκέφτεσαι ότι να θα το κάνεις το άλμα του ύπνου και αυτό το βράδυ, θα καταφέρεις να κοιμηθείς, δε θα βασανίζεσαι από όλα αυτά που έζησες, που δεν έζησες, που δε θα μπορέσεις να ζήσεις, από το μηδέν, από το μαρτύριο να γνωρίζεις ή να μη γνωρίζεις, από την αλήθεια ή το ψέμα, από.. Έχεις κοιμηθεί. Επιτελέστηκε και πάλι το θαύμα, σώθηκες από τις σκέψεις, η αλυσίδα που σε τραβά στο κενό γίνεται χαλαρή, επιπλέεις σε φουσκωτό στρώμα, είναι δύση και ο ουρανός είναι κόκκινος, αίμα που στάζει, κολλάει αργά στον ιδρώτα πάνω στο σώμα σου, δεν μπορείς να βγεις από τη θάλασσα, θα περιμένεις να σε χτυπήσει ο αιμάτινος ουρανός, έρχεται αργά, το ξέρεις ότι θα πρέπει να κάνεις υπομονή. Πλάτς. Αποσύρεις εγκαίρως το μπρίκι από τη φωτιά. Το κοίταζες που φούσκωνε, ανακάτευες αν και ήξερες ότι δεν έπρεπε, αφαιρέθηκες. Το πρόλαβες. Την τελευταία στιγμή. Η σταγόνα από το αίμα δεν έπεσε στον καφέ αλλά στο μάρμαρο της κουζίνας. Πλατς.