Το πότισμα

Φορώντας το κοντό μαύρο φόρεμα, το αγαπημένο του καλοκαιριού, ποτίζω το λουλούδια όπως κάθε βράδυ, με το ποτιστήρι όχι με το λάστιχο, κι ας το νιώθω βαρύ στο ταλαιπωρημένο από την τενοντίτιδα χέρι μου, το έχω γεμίσει ως απάνω και μου θυμίζει το κόκκινο ποτιστήρι που είχα μικρή, το βασικό είναι ότι εξακολουθώ να έχω γλάστρες να φροντίζω, όχι όμως τριανταφυλλιές, σε εκείνες ήμουν μια αποτυχία, δεν πειράζει κάπου χάνω, κάπου κερδίζω, για παράδειγμα οι βασιλικοί μου ήταν οι πιο φουντωτοί, τους ζήλευαν οι γείτονες και μέσα μου ένιωθα περήφανη σαν να ήμουν προσωπικά υπεύθυνη για την όμορφη όψη τους, αλλά μπορεί και να’ μουν, επιβίωναν λόγω της φροντίδας μου, έτσι δεν είναι; Η αλήθεια είναι ότι εδώ και δύο εβδομάδες ζούσαμε απίστευτα καυτές ημέρες, το νιώθαμε στο σώμα μας που κολλούσε από τον ιδρώτα, το νιώθαμε από την αϋπνία που μας βασάνιζε τις νύχτες καθώς δεν ήταν δυνατόν κανείς να κλείσει μάτι από τη ζέστη, μία λύση ήταν να μπαινοβγαίνει στο ντους, τακτική που υιοθετούσα κι εγώ εναλλάξ με το πότισμα των λουλουδιών και το τραγούδι, αυτό το τελευταίο ήταν το πιο απελευθερωτικό, νανούρισμα, το δικό του το αγαπημένο, νάνι το μωρουδάκι, νάνι το μικρό μπεμπάκι, ή δίχως λόγια καλύτερα για να μην προσελκύω το ενδιαφέρον ή τον οίκτο των γειτόνων, από τα ανοικτά παράθυρα όλα ακούγονταν, τα κλάματα και οι φωνές μου τότε στην αρρώστια, τα τραγούδια τώρα που όλα είχαν τελειώσει, ίσως και η βρύση που έτρεχε, το νερό που κυλούσε με δύναμη για να γεμίσει το ποτιστήρι, όλα να γίνονταν ήχος, το μόνο που έλειπε ήταν το κλάμα του μωρού, όμως ποια άλλη απουσία θα μπορούσε να ήταν τόσο οδυνηρή; Καθώς κουβαλώ το ξέχειλο ποτιστήρι έτοιμη να δροσίσω τα λουλούδια μου τραγουδάω και χάνομαι, αγγίζω τα φυλλαράκια του βασιλικού, σκύβω και τον μυρίζω, η ευωδιά του βάλσαμο, δεν σταματώ ούτε στιγμή το νανούρισμα, νανουρίζω τον εαυτό μου και τις φωνές στο μυαλό μου, ίσως σε μια προσπάθεια να αποκοιμίσω τις σκέψεις μου, να εξαφανίσω τη λογική μου, ταυτόχρονα αφήνω και νερό να πέσει στα πόδια μου, συλλογίζομαι ότι άμα δροσιστεί το σώμα μου θα είμαι ακόμη ζωντανή.