Αγαπητέ Μιχάλη και φίλοι,

Αρχικά ευχαριστω πολύ που πήρες το χρόνο να διαβάσεις το κείμενο μου και για την ωραία απάντηση σου.

Απλά θα ήθελα να κάνω μια μικρή διευκρίνιση. Τα κείμενα μου δεν είναι αυτοβιογραφικά και όπως κάνουμε φαντάζομαι οι περισσότεροι που καταπιανόμαστε με τη γραφή, στα κείμενα μου υιοθετώ τη φωνή του αφηγητή μου και συχνά απόψεις που μπορεί να μη συμπίπτουν με την “κοινή γνώμη”– οποια και αν είναι αυτη- ή ακόμη και με τις δικές μου.

Πέρα από αυτό, όντως είμαι ένας άνθρωπος που μεγάλωσε στην επαρχία και δεν είμαι Αθηναία αν και είναι η μόνιμη κατοικία μου τα τελευταία 8 χρόνια. Το κείμενο αυτό και ο συγκεκριμένος αφηγητής ήρθε από κάποια χρόνια πριν που εργαζόμουν σε δύο δουλειές μένοντας στο κέντρο σε αρκετά πιεστικές συνθήκες σε χρόνο, χρήμα και κοινωνικότητα. Και εκεί τελειώνει κάθε ομοιότητα/παραλληλισμός με το χαρακτήρα της ιστορίας.

Συμφωνώ με το κείμενο σου και πλέον είμαι στη θέση να απολαμβάνω περισσότερο την όμορφη Αθήνα, η οποία για έναν “ξένο” συχνά θέλει μάχη για να τη φέρει βόλτα και να βρει την ευκαιρία να σηκώσει το κεφάλι του και ανακαλύψει τις ομορφιές της.

Φιλικά, Μαρία